Place budowy często wyposażane były w kontenery biurowe i użytkowe, służące jako pomieszczenia dla załogi oraz personelu administracji. Tymczasowe zabudowania pozwalały na stworzenie komfortowego miejsca pracy, oraz ułatwienia pracownikom odpoczynku po wykonywaniu bardzo męczących zadań. Maszyny budowlane, jednak, były najczęściej pozostawiane w miejscu w którym były ostatnio używane, gdyż rzadko można było ustanowić dla nich miejsca parkingowe.

Wiaty do garażowania pojazdów budowlanych

wysokie wiaty na maszynyProjekty budowlane wykonywane były często przez kilka lat, podczas których maszyny służyły na jednym miejscu. Brak miejsca parkingowego oznaczał wystawienie ciężkich pojazdów na działanie pogody, czasem bardzo szkodliwe i powodujące mnóstwo awarii, którym można by łatwo zapobiec przez zwykłe osłonięcie pojazdu przed deszczem czy słońcem po zakończeniu dziennych prac. Coraz więcej placów budowy wyposażało się więc w wysokie wiaty na maszyny budowlane, w których były one stawiane niczym w garażu po każdym dniu roboczym. Wiaty te były niemal identyczne konstrukcyjnie z nowoczesnymi garażami blaszanymi, choć od takowych były znacznie większe, i umożliwiały bardzo duży poziom rozbudowy tego rodzaju tymczasowej budowli. Z racji przeznaczenia, wiaty posiadały o wiele wyższe szkielety, które mogły być łatwo łączone zarówno na długość jak i na wysokość, dopasowując wnętrze do wymiarów maszyn które miały być garażowane w środku. Do szkieletów mocowane były płyty z lekkiej stali, służące za ściany. Najbardziej podstawowe wersje były pozbawione jakichkolwiek dodatków, aczkolwiek istniały również odmiany posiadające okna, dodatkowe wejścia czy nawet mocowania pozwalające na instalację systemów klimatyzacji czy oświetlenia, ułatwiające dopasowanie wnętrza do potrzeb. Wiaty były na tyle modularne, iż mogły być bez większego problemu dzielone lub modyfikowane nawet po ich usytuowaniu, w wielu przypadkach służąc nie tylko jako miejsce parkingowe dla pojazdów, ale również jako terenowe warsztaty naprawcze z wydzieloną przestrzenią roboczą.

W zależności od odmiany, wiaty mogły być łączone za pomocą prostych mocowań i śrub, jak również nowocześniejszych uchwytów, umożliwiających szczelne umieszczenie płyt ścian i dachu w taki sposób, by nie dopuszczać do wnętrza wiaty wody nawet podczas najbardziej ulewnego deszczu. Z racji możliwości rozbudowy i modyfikacji wnętrza wiat, najczęściej były one stawiane i rozbudowywane stopniowo, wedle aktualnej ilości maszyn, zaangażowanej do pracy na terenie budowy.