Konserwacja jachtu porównywana była często do konserwacji samochodów sportowych pod względem skomplikowania. Wielu kapitanów nie zgadzało się z takim stwierdzeniem, wiedząc iż utrzymanie jachtu w idealnym stanie wymaga ogromnego nakładu pracy, oraz różnorodnych preparatów chroniących jednostkę przed bardzo szkodliwymi czynnikami na morzu. Nie było żadnego uniwersalnego preparatu, który mógł być używany do zabezpieczenia całej jednostki. Zamiast tego, właściciele jachtów stosowali całą gamę lakierów i środków ochronnych.

Lakiery zabezpieczające do jachtów dalekomorskich

lakier jachtowyOgrom pracy był widoczny zwłaszcza na jednostkach luksusowych, używanych do rejsów rekreacyjnych na daleki dystans. Delikatne farby, jakimi malowane były burty owych jachtów musiały być bowiem dobrze zabezpieczone przed uszkodzeniami, aczkolwiek nadal pozostawać wizualnie atrakcyjne. Do zabezpieczenia kadłubów ze stali stosowano więc lakier jachtowy, w którego skład wchodziły również substancje bakteriobójcze oraz zabezpieczające przed osadzaniem się glonów poniżej linii wodnej. Owe lakiery najczęściej były całkowicie bezbarwne, pozwalając na utrzymanie idealnego wyglądu farb o wysokim połysku czy niestandardowej barwie bez typowego efektu matowienia. Nadbudówki, natomiast, były bardziej narażone na korozję i uszkodzenia spowodowane kontaktem z zasolonym powietrzem. Ochronne lakiery do takowych były więc bardziej podobne do odmian używanych do ochrony karoserii samochodowych, osłaniając farbę jachtu przed działaniem słonej wody, ale również przed szkodliwym wpływem długotrwałego wystawienia na promienie słoneczne, zazwyczaj powodującego wżery w farbie oraz utratę połysku. Zabezpieczały również stal kadłuba przed rdzewieniem po kontakcie z wodą. Bardzo dużo jednostek luksusowych posiadało pokłady wykonane z wysokiej jakości drewna, które wymagało szczególnie dobrego zabezpieczenia, gdyż należało do bardzo podatnych na wszelkie uszkodzenia i zużycie.

Lakiery używane do malowania pokładów oraz drewnianych części kadłuba należały więc do najlepszych preparatów ochronnych, nie tylko zabezpieczając drewno przed kontaktem z wodą, a tym samym przed szybkim gniciem i niszczeniem, ale również częściowo osłaniały przed fizycznymi uszkodzeniami i zarysowaniami. Były one przeznaczone do nakładania bezpośrednio na drewniany pokład, choć stosowano również wersje lakieru do użytku z pokładami malowanymi. Lakiery pokładowe również uszczelniały i zapobiegały gromadzeniu się wody pod linią pokładu, tym lepiej chroniąc jednostkę przed uszkodzeniami.